چرا امر به معروف نمیکنیم؟/1-چون اهمیت امر به معروف را نمی دانیم
پیامبر اسلام (ص) در تمثیلی زیبا، پیکره اجتماع را به یک کشتی تشبیه کردند و عدم امر به معروف و نهی از منکر را به مثابه سوراخ کردن کشتی توسط یک فرد و سکوت دیگران دانستند
1. چون اهمیت امر به معروف را نمی دانیم
یکی از مهمترین ابزارها و لوازم بذل توجه به هر موضوعی،دانستن اهمیت و فضیلت آن چیز است و بدیهی است که تا کسی عمل یا شئی را مهم و ارزشمند تلقی نکند، هرگز به سرااغ آن نخواهد رفت. همچنین است امر به معروف و نهی از منکر؛ که تا ما به ارزش و اهمیت آن در اسلام و نیز در ساختن و پالایش جامعه و زشتی ها و پلشتی ها پی نبریم، عمل به آن نیز برایمان مشکل خواهد بود.
چرا امر به معروف نمیکنیم؟/1-چون اهمیت امر به معروف را نمی دانیم
پیامبر اسلام (ص) در تمثیلی زیبا، پیکره اجتماع را به یک کشتی تشبیه کردند و عدم امر به معروف و نهی از منکر را به مثابه سوراخ کردن کشتی توسط یک فرد و سکوت دیگران دانستند
1. چون اهمیت امر به معروف را نمی دانیم
یکی از مهمترین ابزارها و لوازم بذل توجه به هر موضوعی،دانستن اهمیت و فضیلت آن چیز است و بدیهی است که تا کسی عمل یا شئی را مهم و ارزشمند تلقی نکند، هرگز به سرااغ آن نخواهد رفت. همچنین است امر به معروف و نهی از منکر؛ که تا ما به ارزش و اهمیت آن در اسلام و نیز در ساختن و پالایش جامعه و زشتی ها و پلشتی ها پی نبریم، عمل به آن نیز برایمان مشکل خواهد بود.
همان طور که یک باغ بزرگ با رعایت شرایط و رسیدگی به نیازهای اساسی از قبیل : آبیاری به موقع، تامین کود، حرس شاخ و برگ های اضافی، مبارزه با حشرات موذی، گیاهان انگلی، علف های هرز و ده ها آفت دیگر دوام می یابد و ثمر بخش می گردد، اجرا و تداوم برنامه های اسلام و درخشش استعدادهای انسانی و نیز رسیدن به رشد و کمال، در صورتی ممکن خواهد بود که شرایط مناسب فراهم شده و موانع و آفت های مختلف فردی و اجتماعی نابود گردد.
پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در تمثیلی زیبا، پیکر اجتماع را به یک کشتی تشبیه کرده و می فرمایند : اگر یکی از افراد سوار بر کشتی ادعا کند من در کشتی حق دارم، لذا می توانم آن را سوراخ کنم و مسافران دیگر او را از این کار باز ندارند، موجب هلاکت همگان خواهد شد، زیرا غرق شدن کشتی، هلاکت همگان را در پی دارد و اگر دیگران بی تفاوت نباشند و او را از این عمل بازدارند، هم خود و هم او را نجات خواهند داد. ( صحیح بخاری،ج 2،ص 822)
پرویزطهماسبی
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید